Οι επόμενες εξελίξεις στη σειρά «Porto Leone» ανεβάζουν κατακόρυφα την ένταση, καθώς μια επιλογή χωρίς επιστροφή οδηγεί τους ήρωες σε οδυνηρές διαδρομές. Ένας έρωτας που γεννήθηκε κόντρα στις συνθήκες φτάνει στο πιο σκληρό του σημείο, όταν η Άντζελα αποφασίζει να θυσιάσει τα πάντα για να προστατεύσει τον άνθρωπο που αγάπησε.
Ξέροντας καλά πως η Αλεξάνδρα δεν κάνει απειλές χωρίς αντίκρισμα, η σκέψη ότι ο Γρηγόρης βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο δεν της αφήνει κανένα περιθώριο. Παίρνει την απόφαση να εξαφανιστεί από τη ζωή του, κόβοντας κάθε δεσμό, πριν εκείνος πληρώσει με τον πιο ακραίο τρόπο τον έρωτά τους.
Όσα ξεκίνησαν ως μια απλή, καλοπληρωμένη συμφωνία, εξελίχθηκαν σε κάτι πολύ πιο βαθύ και επικίνδυνο. Η Αγγελική άρχισε να βλέπει τον Γρηγόρη με άλλα μάτια και, χωρίς να το καταλάβει, η συμπάθεια μετατράπηκε σε αληθινό συναίσθημα.
Η στάση του απέναντί της -η καλοσύνη και η τρυφερότητα που της έδειξε- ήταν κάτι πρωτόγνωρο, ακόμα και σε σύγκριση με τον Στράτο, που της είχε υποσχεθεί μια νέα αρχή στην Αμερική. Μαζί με τον έρωτα, όμως, γεννήθηκε και ένα βάρος που δεν μπορούσε να αγνοήσει. Η Άντζελα αντιλαμβάνεται ότι αποτελεί μέρος μιας καλοστημένης παγίδας εκδίκησης και πως ο μόνος που κινδυνεύει πραγματικά είναι ο Γρηγόρης.
Το γράμμα που πονά περισσότερο από τον χωρισμό
Μη βρίσκοντας το κουράγιο να του μιλήσει πρόσωπο με πρόσωπο, αποφασίζει να του αφήσει ένα γράμμα. Λόγια γεμάτα πόνο, αγάπη και αποχαιρετισμό, που κλείνουν οριστικά την πόρτα στο κοινό τους μέλλον: «Γρηγόρη, μη σκεφτείς ότι δεν πονάω που σε αφήνω, αλλά δεν θέλω να είμαι αυτή που θα σε πάει στο θάνατο.
Ο έρωτάς σου μου έμαθε πως αξίζει να αγαπούν οι άνθρωποι…». Με αυτό το γράμμα, η Άντζελα σβήνει τον εαυτό της από τη ζωή του, αφήνοντάς τον μόνο με τον πόνο ενός ανεκπλήρωτου έρωτα.
Την ώρα που η Άντζελα είναι απορροφημένη από τη δύσκολη απόφαση, δεν αντιλαμβάνεται ότι η Αλεξάνδρα έχει ήδη μπει στο διαμέρισμα. Έχοντας κλειδιά και κινούμενη αθόρυβα, παρακολουθεί τα πάντα.
Όταν η νεαρή κοπέλα την αντιλαμβάνεται, πανικοβάλλεται και προσπαθεί να κρύψει το γράμμα, όμως είναι ήδη αργά. Η Αλεξάνδρα, καχύποπτη και δαιμόνια, έχει καταλάβει πως κάτι σοβαρό συμβαίνει και τίποτα δεν της ξεφεύγει.
