Η Τρούμπα βυθίζεται ξανά στο σκοτάδι στα επόμενα επεισόδια της σειράς «Porto Leone», καθώς ένα αιματηρό γεγονός ανατρέπει τις ισορροπίες στα στενά του Πειραιά.
Ένας άντρας με βίαιο παρελθόν βρίσκει φρικτό τέλος, όχι ως αποτέλεσμα μιας στιγμιαίας έκρηξης, αλλά ως κατάληξη ενός πόνου που συσσωρευόταν για καιρό.
Πίσω από αυτή την εξέλιξη βρίσκεται η Κοραλία, η οποία είχε ήδη κάνει μια ακραία επιλογή ζωής: να αλλάξει πρόσωπο, να κατέβει στον δρόμο και να ζητήσει δουλειά από τον Ηλία Καπετανάκο. Δεν το έκανε από ανάγκη, αλλά από συνειδητή αυτοθυσία.
Στόχος της ήταν ένας και μοναδικός – να σταθεί οικονομικά δίπλα στη Βίκυ. Για εκείνη, η αξιοπρέπεια μπήκε σε δεύτερη μοίρα, καθώς υπέμεινε τη σκληρή πραγματικότητα του καμπαρέ, προσφέροντας τον εαυτό της στους θαμώνες μόνο και μόνο για να εξασφαλίσει χρήματα για την αγαπημένη της.
Porto Leone: Όταν η βία ξεπερνά κάθε όριο
Η οικονομική βοήθεια, όμως, δεν στάθηκε αρκετή για να ανακόψει την αγριότητα του Σήφη. Η Κοραλία έβλεπε καθημερινά τη Βίκυ χτυπημένη, με το πρόσωπό της γεμάτο μώλωπες, ενώ η οργή της μεγάλωνε καθώς διαπίστωνε πως ο Σήφης δεν δίσταζε να εκμεταλλεύεται ακόμη και τα ίδια τους τα παιδιά. Σύμφωνα με το «TiVi Σίριαλ», η αδράνεια της αστυνομίας και οι τυπικές, άδειες απαντήσεις του Καστίλια ήταν το τελικό χτύπημα που την οδήγησε στην απόφαση να δράσει.
Παρά τις προειδοποιήσεις των άλλων κοριτσιών, η Κοραλία είχε ήδη αποφασίσει. Για εκείνη, η λύτρωση δεν μπορούσε να έρθει αλλιώς. Το βράδυ του φόνου, μέσα στο «Πόρτο Λεόνε», δεν κινήθηκε εν θερμώ. Ακολούθησε τον Σήφη στα σκοτεινά στενά του Πειραιά με ψυχραιμία και αποφασιστικότητα, σαν σκιά που ζητούσε δικαιοσύνη. Οι αλλεπάλληλες μαχαιριές δεν ήταν απλώς μια πράξη εκδίκησης, αλλά η έκρηξη ενός βουβού πόνου που κουβαλούσε χρόνια.
Το τελευταίο προσωπείο
Αφού ολοκλήρωσε την πράξη της, καθάρισε σχολαστικά το όπλο του εγκλήματος και επέστρεψε στο πλευρό της Βίκυς, σαν να μην είχε συμβεί τίποτα. Όταν η αστυνομία χτύπησε την πόρτα, η Κοραλία φόρεσε το πιο δύσκολο προσωπείο: εκείνο της ταραγμένης φίλης. Ήξερε, όμως, πως ό,τι κι αν ακολουθούσε για την ίδια, η Βίκυ ήταν πλέον ελεύθερη – ακόμη κι αν το τίμημα ήταν η δική της ψυχή.