Social μπάχαλο: Η «συναυλία ειρήνης», οι καλλιτέχνες και οι ισαποστάκηδες

Ενας κακός χαμός και πάλι στη σύγχρονη Βαβυλωνία που σήμερα λέγεται social media. Φωνάζουν, βρίζουν, απαξιώνουν, μιλάνε όλοι μαζί και δεν καταλαβαίνεις κανέναν. Η «Αλληλεγγύη για Ολους» διοργάνωσε συναυλία για την ειρήνη στα Προπύλαια και απ’ την πρώτη στιγμή της ανακοίνωσης είχαμε social μπάχαλο. Ηταν τόσο μεγάλος ο θόρυβος, δε, που για να καταλάβουμε γιατί προκλήθηκαν όλες αυτές οι αντιδράσεις, πέρασαν μέρες.

Γιατί άραγε υπήρξαν αντιδράσεις για κάτι το αυτονόητα ωραίο;

Συναυλία ειρήνης, με τη συμμετοχή (αφιλοκερδώς) πολλών γνωστών καλλιτεχνών -ονόματα μάλιστα από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους- και παρ’ όλα αυτά είδαμε αναρτήσεις του τύπου…

Θα μας κάνουν κανένα ντου οι Τούρκοι και ο Νταλάρας αγκαλιά με Γλυκερία, Πέγκυ Ζήνα και Μποφίλιου θα κάνουν συναυλία για την ειρήνη.

ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΤΗΣΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ. Μη νομιμοποιήσετε το ξέπλυμα στον Πούτιν.

Κάποιοι είδαν λοιπόν εισβολή από Τουρκία και κάποιοι άλλοι «ξέπλυμα» του Πούτιν, άλλοι είχαν αντιρρήσεις για τα «μπερδεμένα» χρώματα που υπήρχαν στην αφίσα ή για τον σκοπό της. Γιατί για την ειρήνη και όχι για την Ουκρανία; Ρε φίλε, τα πράγματα είναι απλά. Θέλεις συναυλία για την Ουκρανία, κάν’ την. Θέλεις συναυλία για τον Πούτιν, κάν’ την. Αυτοί έκαναν συναυλία για την ειρήνη. Οταν βλέπουμε ξένους καλλιτέχνες να κατεβαίνουν στους δρόμους, λέμε ότι οι δικοί μας κοιμούνται. Κι όταν κάνουν κάτι οι δικοί μας, τους βρίζουμε. Τους λέμε ισαποστάκηδες.

Ναι, καινούργιο «πολιτικό φρούτο» ο ισαποστάκης. Τι είναι αυτό; Ισαποστάκηδες χαρακτηρίζουμε αυτούς που δεν λαμβάνουν ποτέ ξεκάθαρη θέση, αλλά τηρούν ίση απόσταση και από τους δύο αντιπάλους. Μα, τώρα, σ’ αυτή την περίπτωση, η συναυλία έγινε για την ειρήνη, δεν έγινε για κανέναν αντίπαλο. Είπαμε, δεν είμαστε με τον Πούτιν ή τον Ζελένσκι. Είμαστε με τις μανάδες που χάνουν τα παιδιά τους και ξεριζώνονται απ’ τα σπίτια τους.

Αλλωστε, όπως είπε και ο Νταλάρας σε μια ανάρτησή του: «Γεννήθηκα σε μια προσφυγική γειτονιά κι από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ακούω τη μάνα μου να λέει: “Οποιος κάνει τον πόλεμο είναι ένοχος”».