«Social µπάχαλο» του Νίκου Μουρατίδη

Ο νέος θάνατος της Μαρίας Κάλλας

Οργίασαν πάλι τα social media.

Μόλις έγιναν τα αποκαλυπτήρια του «χρυσαφένιου» γλυπτού από ορείχαλκο που φιλοτέχνησε, η Αφροδίτη Λίτη έγινε στόχος άγριου κραξίματος, ειρωνικών σχολίων και σοβαρών ενστάσεων.

Ποιος είναι ο ελληνικός σύλλογος «Μαρία Κάλλας» που πήρε την πρωτοβουλία για τη δημιουργία και τοποθέτηση του γλυπτού; Ποια είναι η γλύπτρια; Ποιος ενέκρινε την τοποθέτησή του; «Μετά τη Μόνικα Μπελούτσι και τη Μαρίνα Αμπράμοβιτς, που την εκτέλεσαν, νέος θάνατος για την Κάλλας», έγραψαν μερικοί.

Η Αθήνα είναι μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα που πάσχει από σύγχρονες εικαστικές παρεμβάσεις. Οι Ελληνες δεν είμαστε εκπαιδευμένοι στις τέχνες – πόσω μάλλον στα σύγχρονα εικαστικά ρεύματα.

Εχουμε γαλουχηθεί με «μπουζούκια» και τηλεόραση. Τέλος. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως μπορεί ο οποιοσδήποτε ιδιώτης ή σύλλογος να τοποθετεί γλυπτά σε δημόσιους χώρους. Ερωτήσεις: Με ποια διαδικασία γίνονται οι εικαστικές παρεμβάσεις; Με ποιους όρους και με ποιες προϋποθέσεις; Υπάρχουν επιτροπές που κρίνουν την καλλιτεχνική αξία κάποιων γλυπτών που σκοπεύουν να τοποθετηθούν σε κοινή θέα; Και η παραγγελία πώς γίνεται;

Με διαγωνισμούς από τους δήμους, με αναθέσεις ή με αποδοχή δωρεών από χορηγούς; Με το που τοποθετήθηκε αυτό το γλυπτό στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου (στο αλσύλλιο Ροβέρτου Γκάλι), το θέμα της Τέχνης στον δημόσιο χώρο ήρθε ξανά στην επιφάνεια με έντονο τρόπο και με απανωτά trolls από τους χρήστες των social media, που έσπευσαν να το χλευάσουν και να το συγκρίνουν – ο καθένας με τις αναφορές και την κουλτούρα του.

Πάντως ούτε εμένα -που είμαι πολύ ανοιχτός στη μοντέρνα και σύγχρονη τέχνη- μου άρεσε. Οχι για το υλικό που χρησιμοποίησε, ούτε γιατί δεν μοιάζει με την Κάλλας, αλλά ως γλυπτό δεν λέει τίποτα. «Αψυχο» κι ανέμπνευστο, κι ας είναι η δημιουργός του καθηγήτρια στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, βραβευμένη και με πλούσια εκθεσιακή δραστηριότητα.

Οσο για τον σύλλογο «Μαρία Κάλλας», μας έχουν τάξει από το 2013 το μουσείο της, που ακόμη δεν το έχουμε δει. Ας ελπίσουμε ότι το 2023, που είναι τα 100 χρόνια από τη γέννηση της μεγάλης ντίβας, θα ανοίξει τις πύλες του…