Σταματίνα Τσιμτσιλή: Η ψυχοθεραπεία και η απώλεια του πατέρα της από τροχαίο – «Ήταν σαρωτικό…»

Τσιμτσιλή

Σε μια εξομολόγηση καρδιάς για τους φόβους της, την απώλεια του πατέρα της από τροχαίο δυστύχημα, αλλά και τη σχέση της με τον σύζυγό της, Θέμη Σοφό προχώρησε η Σταματίνα Τσιμτσιλή σε συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό In Style.

Στη δουλειά βάζεις στόχους;

Για να είμαι ειλικρινής, ό,τι κατάφερα σε αυτόν τον χώρο το έχω κάνει χωρίς να μου ανοίξει κάποιος τον δρόμο. Δεν λέω ότι δεν μου δόθηκαν ευκαιρίες, αλλά δεν είχα κάποιον να με καθοδηγήσει, να με υποστηρίξει στα πρώτα μου βήματα. Κατάφερα ό,τι έχω να το κερδίσω σιγά σιγά από τη δουλειά. Αυτό λοιπόν για μένα, το ότι κατάφερα σε έναν χώρο που αγάπησα και ονειρεύτηκα να κάνω κάποια πράγματα, είναι μεγάλη ευτυχία.

Μεγαλώνοντας, βέβαια, οι στόχοι αλλάζουν και γίνονται πιο προσωπικοί. Όπως δηλαδή, το να γίνομαι καλύτερος άνθρωπος, να είμαι πάντα η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου και να είμαι μια σωστή μητέρα.

Η δομημένη σου σκέψη συνδέεται με κάτι ατρόμητο. Υπάρχει κάτι που σε φοβίζει;

Έχω διάφορες φοβίες. Έχω άγχος για τους δικούς μου ανθρώπους, να είναι καλά, να είναι υγιείς, γιατί έχω ζήσει την απώλεια. Έχω χάσει ξαφνικά τον μπαμπά μου σε τροχαίο. Ήταν σαρωτικό. Με αιφνιδίασε, γιατί συμβαίνει να μην έχεις προλάβει να πεις κάποια πράγματα.

Έχω χάσει τη γιαγιά μου από Αλτσχάιμερ. Έχω ζήσει τέτοιες καταστάσεις, οπότε υπάρχουν μέσα μου αυτές οι φοβίες του αποχωρισμού ανθρώπων που αγαπώ. Προσπαθώ όμως να μην εστιάζω σε αυτές. Όταν ήμουν πιο μικρή πήγαινε συνέχεια το μυαλό μου στο χειρότερο, πλέον προσπαθώ να το μετριάσω.

 

Από που αντλείς δύναμη και στήριξη για να μιλάς για αυτά τα γεγονότα; Εσύ πώς τα διαχειρίζεσαι;

Θα σου απαντήσω με αφορμή ένα θέμα που είχαμε και σήμερα στην εκπομπή. Κανείς δεν ξέρει τι περνάει ο άλλος όταν κλείνει η τηλεόραση. Θέλω να πω πως οι άνθρωποι εκτίθενται και δείχνουν καλά, αυτό όμως δεν σημαίνει πως είναι και πάντα έτσι.

Ο καθένας έχει τα δικά του. Σημασία έχει να το παλεύεις. Εγώ αυτό που κατάφερα να κερδίσω μετά από τρία χρόνια ψυχοθεραπείας όταν έχασα τον πατέρα μου, είναι να το παλεύω. Δεν μένω σε αδράνεια να κοιτάω το ταβάνι και να μη μιλάω για τις ατυχίες μου. Όλοι έχουμε ups and downs και κακοτυχίες και όλοι πρέπει να το παλεύουμε. Πολλές φορές από ένα κακό γεγονός μπορεί να βγει κάτι όμορφο. Έμαθα να μην παραδίνομαι με τίποτα.

Τα παιδιά και η συζυγική σχέση μέσα σε όλη αυτή την απαιτητική «σκαλέτα» που έχεις πώς κρατιούνται;

Όλες οι σχέσεις χρειάζονται ισορροπία. Πάντα θα υπάρχουν οι καλές και κακές μέρες. Εκεί παίζει καθοριστικό ρόλο η κατανόηση. Αυτό που κάνω με τον Θέμη είναι να μη φέρνουμε τα προβλήματα της δουλειάς στο σπίτι, διότι και εκείνος έχει πολύ απαιτητική δουλειά, με τα δικαστήρια και όλα αυτά που διαχειρίζεται κάθε μέρα.

Τα συζητάμε όλα σαν ζευγάρι, αλλά προσπαθούμε το όποιο θέμα έχουμε αντιμετωπίσει να μην το αφήνουμε να μας επηρεάζει στο σπίτι. Σίγουρα αυτό που καταλαβαίνω και μοιράζομαι με τα χρόνια είναι ότι κάθε σχέση θέλει δουλειά και επικοινωνία. Δεν πρέπει να θεωρείς ποτέ τον άλλον δεδομένο. Ποτέ. Να δουλεύεις τη σχέση και να μην ξεχνάς να λες σ’ αγαπώ. Να λειτουργείς όπως λειτουργούσες και στην αρχή.

 

Αμφισβητήθηκε ποτέ το λέγειν σου, το μορφωτικό σου επίπεδο, επειδή είσαι και μια όμορφη γυναίκα;

Είναι γεγονός ότι στην Ελλάδα αρεσκόμαστε στις ταμπέλες. Όταν ξεφεύγεις από το πλαίσιο της ταμπέλας που σου έχουν βάλει, τότε προκαλείς σχόλια. Βέβαια, ευτυχώς δεν μπορώ να σου πω πως έχει συμβεί τόσο. Σίγουρα έχουν υπάρξει κάποια σχόλια, αλλά αυτό που δείχνω είναι αυτό που είμαι, δεν προσπαθώ να παραστίσω κάτι άλλο.