Με αφετηρία την παρουσία του Γιάννη Λάτσιου στη Ριτσώνα, στο τελευταίο αντίο στον Γιώργο Παπαδάκη, ο Γιώργος Λιάγκας προχώρησε σε μια ιδιαίτερα αιχμηρή παρέμβαση μέσα από την εκπομπή του.
Ο παρουσιαστής δεν δίστασε να στραφεί ευθέως κατά της διεύθυνσης προγράμματος του ΑΝΤ1, εκφράζοντας δημόσια τη δυσαρέσκειά του τόσο για τη δική του θέση στο κανάλι όσο και για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η διοίκηση, κάνοντας σαφείς αναφορές στο παρελθόν.
Σε πρώτο χρόνο, ο Γιώργος Λιάγκας στάθηκε στη συζήτηση που προκάλεσε πρόσφατη τοποθέτησή του και θέλησε να ξεκαθαρίσει τη στάση του, χωρίς περιστροφές: «Επειδή σχολιάστηκε προχθές που είπα “αν δεν με θέλετε διώξτε με”, άμα δεν με θέλουν ας με διώξουν, δικό τους είναι το κανάλι, όχι δικό μου. Εγώ θα λέω πάντα τη γνώμη μου».
Η συγκεκριμένη δήλωση λειτούργησε ως προοίμιο για τη συνέχεια, με τον παρουσιαστή να δείχνει ξεκάθαρα πως δεν προτίθεται να χαμηλώσει τους τόνους ή να φιλτράρει όσα πιστεύει και εκφράζει δημόσια.
Η σύγκριση με την εποχή Λάτσιου και το “ανήκουστο”
Στη συνέχεια, ο Γιώργος Λιάγκας προχώρησε σε πιο συγκεκριμένες αιχμές, αναφερόμενος στη λειτουργία της διεύθυνσης προγράμματος σήμερα και στο πώς αυτή ήταν οργανωμένη στο παρελθόν: «Επί εποχές Λάτσιου η διεύθυνση προγράμματος ήταν εδώ που είναι το κανάλι. Τώρα, μετά, δεν ξέρω για ποιο λόγο, η διεύθυνση προγράμματος είναι στο Μαρούσι, μακριά από το κανάλι. Εγώ θεωρώ ότι η διεύθυνση προγράμματος πρέπει να είναι και στο Μαρούσι στη διοίκηση, αλλά πρέπει και ένα μεγάλο μέρος της μέρας να το περνάει εδώ που είναι η παραγωγή του προγράμματος.
Δεν μπορεί ο διευθυντής προγράμματος -για μένα- να μην είναι καθόλου παρών, να είναι κάπου αλλού και να κάνουν συσκέψεις κι εδώ να μην είναι κανένας. Για τα δικά μου δεδομένα αυτό είναι ανήκουστο. Επί εποχές Λάτσιου, το γραφείο του διευθυντή προγράμματος ήταν εδώ, άρα υπήρχε καθημερινή επαφή με όλους τους παρουσιαστές του σταθμού. Εμένα μου έκανε εντύπωση που μετά διαχωρίστηκε όλο αυτό».
Το παρασκήνιο που άνοιξε συζήτηση
Η δημόσια τοποθέτηση του Γιώργου Λιάγκα δεν πέρασε απαρατήρητη, καθώς άγγιξε ένα ζήτημα εσωτερικής λειτουργίας που σπάνια συζητείται ανοιχτά. Οι αναφορές του στην καθημερινή επαφή διοίκησης και παρουσιαστών, αλλά και η σύγκριση με προηγούμενες εποχές, άνοιξαν εκ νέου τη συζήτηση για το πώς λαμβάνονται οι αποφάσεις στα τηλεοπτικά κανάλια. Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο παρουσιαστής επέλεξε να μιλήσει χωρίς περιστροφές και αυτό από μόνο του προκάλεσε αίσθηση.
