Επιχείρηση εξυγίανσης στο Ραδιομέγαρο

Για την επιχείρηση εξυγίανσης της ΕΡΤ, που σχεδιάζει να υλοποιήσει η κυβέρνηση, διαβάσαμε στο αναλυτικό ρεπορτάζ, στο Secret, των Παραπολιτικών.

 

Αναλυτικά το δημοσίευμα:

 

Πολλαπλή και πολυμέτωπη θα είναι η επιχείρηση εξυγίανσης, αλλά και αναβάθμισης της ΕΡΤ, την οποία θα κληθούν να «τρέξουν» οι Κωνσταντίνος Ζούλας και Γιώργος Γαμπρίτσος  μετά την
τυπική ανάληψη των καθηκόντων τους ως προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου, αντίστοιχα, της κρατικής ραδιοτηλεόρασης.

Οπως είναι σε θέση να γνωρίζει η στήλη, το Μέγαρο Μαξίμου είναι αποφασισμένο να διερευνήσει σε βάθος τις ουκ ολίγες τρανταχτές περιπτώσεις σπατάλης που εντοπίστηκαν στο Ραδιομέγαρο
την προηγούμενη τετραετία και απασχόλησαν εκτενώς τη Βουλή μέσω σχετικών επίκαιρων ερωτήσεων.

 

«Οσα στοιχεία βρεθούν θα κατατεθούν στη Δικαιοσύνη για τα περαιτέρω», διαμηνύει επίλεκτο στέλεχος του συστήματος Μητσοτάκη, καταδεικνύοντας τις προθέσεις της ηγεσίας της κυβέρνησης και προσωπικά του πρωθυπουργού.

 

Σε αυτή την κατεύθυνση, εξάλλου, κινούνταν και η ανάθεση στην κατά κοινή ομολογία αξιόπιστη Grant Thornton της μελέτης για τις «μαύρες τρύπες» και την οικονομική βιωσιμότητα του Ραδιομεγάρου. 

 

Σύμφωνα με απόλυτα διασταυρωμένες πληροφορίες, στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος των κυβερνώντων θα βρεθούν τόσο οι συμφωνίες μετάδοσης αθλητικών διοργανώσεων εντός και εκτός συ-
νόρων (κορυφαίο θέμα, βεβαίως, η απόκτηση των δικαιωμάτων συγκεκριμένων ομάδων της Superleague, όπου η κυβέρνηση βάζει σε νέες βάσεις τις πολυδάπανες και εκτός λογικής της αγοράς συμφωνίες που είχε υπογράψει ή δρομολογήσει ο ΣΥΡΙΖΑ) όσο και οι εξωτερικές παραγωγές, οι οποίες στο σύνολό τους κόστισαν πανάκριβα, χωρίς να ικανοποιούν τις προσδοκίες στο κομμάτι
της τηλεθέασης.

 

Στη δεύτερη, μάλιστα, κατηγορία ανήκουν και οι περιπτώσεις των ανεξήγητα δαπανηρών ενημερωτικών εκπομπών, τις οποίες παρουσίαζαν οι δημοσιογράφοι – εκλεκτοί του περιβάλλοντος Τσίπρα και οι οποίες αποτελούσαν αναμεταδότες της τότε κυβερνητικής προπαγάνδας.

Κι όλα αυτά χωρία να υπάρχει καμία λογική εξήγηση, για το γεγονός ότι θυσιαζόταν το μόνιμο δημοσιογραφικό προσωπικό της κρατικής τηλεόρασης, με ό,τι αυτό συνεπάγεται και για το αντίστοιχο οικονομικό όφελος που θα προέκυπτε για το ταμείο του Ραδιομεγάρου.